Ille vero, si insipiens-quo certe, quoniam tyrannus -, numquam beatus; Res enim se praeclare habebat, et quidem in utraque parte. Aliud igitur esse censet gaudere, aliud non dolere. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Ut aliquid scire se gaudeant? Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Satis est tibi in te, satis in legibus, satis in mediocribus amicitiis praesidii. Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate.

Tollitur beneficium, tollitur gratia, quae sunt vincla concordiae. Ipse Epicurus fortasse redderet, ut Sextus Peducaeus, Sex. Esse enim quam vellet iniquus iustus poterat inpune. Cum sciret confestim esse moriendum eamque mortem ardentiore studio peteret, quam Epicurus voluptatem petendam putat. Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo. Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est?

Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Quas enim kakaw Graeci appellant, vitia malo quam malitias nominare. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Esse enim quam vellet iniquus iustus poterat inpune. Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere.

Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur. De ingenio eius in his disputationibus, non de moribus quaeritur. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. Duo Reges: constructio interrete. Equidem etiam Epicurum, in physicis quidem, Democriteum puto. Tum ille: Tu autem cum ipse tantum librorum habeas, quos hic tandem requiris? Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem.

Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. Et homini, qui ceteris animantibus plurimum praestat, praecipue a natura nihil datum esse dicemus? Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Te ipsum, dignissimum

maioribus tuis, voluptasne induxit, ut adolescentulus eriperes P.

Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Sin laboramus, quis est, qui alienae modum statuat industriae? Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Nam si propter voluptatem, quae est ista laus, quae possit e macello peti? Tum Piso: Atqui, Cicero, inquit, ista studia, si ad imitandos summos viros spectant, ingeniosorum sunt; Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Nos autem non solum beatae vitae istam esse oblectationem videmus, sed etiam levamentum miseriarum. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. Immo alio genere;

Est igitur officium eius generis, quod nec in bonis ponatur nec in contrariis. Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Iam in altera philosophiae parte. Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Sedulo, inquam, faciam. Fadio Gallo, cuius in testamento scriptum esset se ab eo rogatum ut omnis hereditas ad filiam perveniret. Nihil minus, contraque illa hereditate dives ob eamque rem laetus. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Hoc positum in Phaedro a Platone probavit Epicurus sensitque in omni disputatione id fieri oportere. Quare conare, quaeso.

Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio. Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui? Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis? Eadem nunc mea adversum te oratio est. Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Nos vero, inquit ille;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Amicitiam autem adhibendam esse censent, quia sit ex eo genere, quae prosunt. Aliam vero vim voluptatis esse, aliam nihil dolendi, nisi valde pertinax fueris, concedas necesse est. Satis est ad hoc responsum. Quis animo aequo videt eum,

quem inpure ac flagitiose putet vivere?

Ergo instituto veterum, quo etiam Stoici utuntur, hinc capiamus exordium. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Facile pateremur, qui etiam nunc agendi aliquid discendique causa prope contra naturam vígillas suscipere soleamus. Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium. Aut haec tibi, Torquate, sunt vituperanda aut patrocinium voluptatis repudiandum. Eaedem enim utilitates poterunt eas labefactare atque pervertere. Te enim iudicem aequum puto, modo quae dicat ille bene noris. Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Aliud est enim poëtarum more verba fundere, aliud ea, quae dicas, ratione et arte distinguere. Nos cum te, M.