Neque enim civitas in seditione beata esse potest nec in discordia dominorum domus; Esse enim, nisi eris, non potes. Et quidem iure fortasse, sed tamen non gravissimum est testimonium multitudinis. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt. -, sed ut hoc iudicaremus, non esse in iis partem maximam positam beate aut secus vivendi. Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. Quoniam, si dis placet, ab Epicuro loqui discimus. Quis istud, quaeso, nesciebat? Satisne igitur videor vim verborum tenere, an sum etiam nunc vel Graece loqui vel Latine docendus?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere. Non ego tecum iam ita iocabor, ut isdem his de rebus, cum L. Quid de Platone aut de Democrito loquar? Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Materiam vero rerum et copiam apud hos exilem, apud illos uberrimam reperiemus. Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas.

Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit; Certe, nisi voluptatem tanti aestimaretis. Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Tum Piso: Quoniam igitur aliquid omnes, quid Lucius noster? Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui? Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Itaque a sapientia praecipitur se ipsam, si usus sit, sapiens ut relinquat.

Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Theophrasti igitur, inquit, tibi liber ille placet de beata vita? Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Quid dubitas igitur mutare principia naturae? Atque his de rebus et splendida est eorum et illustris oratio. Quo plebiscito decreta a senatu est consuli quaestio Cn. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Ad corpus diceres pertinere-, sed ea, quae

dixi, ad corpusne refers?

Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Duo Reges: constructio interrete. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Nec vero sum nescius esse utilitatem in historia, non modo voluptatem. Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. At iste non dolendi status non vocatur voluptas. Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest.

Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius.

Satis est tibi in te, satis in legibus, satis in mediocribus amicitiis praesidii. Est, ut dicis, inquit; Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe; Verum hoc idem saepe faciamus. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Prioris generis est docilitas, memoria; Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Quasi ego id curem, quid ille aiat aut neget.

Quamvis enim depravatae non sint, pravae tamen esse possunt. Atqui, inquam, Cato, si istud optinueris, traducas me ad te totum licebit.

Tanti autem aderant vesicae et torminum morbi, ut nihil ad eorum magnitudinem posset accedere. Dicam, inquam, et quidem discendi causa magis, quam quo te aut Epicurum reprehensum velim. Ego quoque, inquit, didicerim libentius si quid attuleris, quam te reprehenderim. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam;

Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae.