Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quasi vero, inquit, perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit. Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem! Iam ruinas videres. Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Te ipsum, dignissimum maioribus tuis, voluptasne induxit, ut adolescentulus eriperes P. Certe non potest. Ut placet, inquit, etsi enim illud erat aptius, aequum cuique concedere.

Deinde dolorem quem maximum? Materiam vero rerum et copiam apud hos exilem, apud illos uberrimam reperiemus. Idem fecisset Epicurus, si sententiam hanc, quae nunc Hieronymi est, coniunxisset cum Aristippi vetere sententia. Commoda autem et incommoda in eo genere sunt, quae praeposita et reiecta diximus;

Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Age, inquies, ista parva sunt. Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Tum Quintus: Est plane, Piso, ut dicis, inquit. Hoc tu nunc in illo probas. Sit, inquam, tam facilis, quam vultis, comparatio voluptatis, quid de dolore dicemus?

Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? De quibus cupio scire quid sentias. Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Quod cum ille dixisset et satis disputatum videretur, in oppidum ad Pomponium perreximus omnes. Quae tamen a te agetur non melior, quam illae sunt, quas interdum optines. Nihil enim iam habes, quod ad corpus referas; Memini vero, inquam; Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat? Et ille ridens: Age, age, inquit,-satis enim scite me nostri sermonis principium esse voluisti-exponamus adolescenti,. Quid me istud rogas? Qui non moveatur et offensione turpitudinis et comprobatione honestatis? Est

autem a te semper dictum nec gaudere quemquam nisi propter corpus nec dolere. Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter loquare?

Duo Reges: constructio interrete. Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit; Graecis hoc modicum est: Leonidas, Epaminondas, tres aliqui aut quattuor; Nam ante Aristippus, et ille melius. At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Ipse Epicurus fortasse redderet, ut Sextus Peducaeus, Sex. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia; Quid de Platone aut de Democrito loquar? Sic vester sapiens magno aliquo emolumento commotus cicuta, si opus erit, dimicabit. Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum.

Quare conare, quaeso. Torquatus, is qui consul cum Cn. Sin aliud quid voles, postea. Parvi enim primo ortu sic iacent, tamquam omnino sine animo sint. Hoc sic expositum dissimile est superiori. Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus, qualis Q. Placet igitur tibi, Cato, cum res sumpseris non concessas, ex illis efficere, quod velis? Inquit, an parum disserui non verbis Stoicos a Peripateticis, sed universa re et tota sententia dissidere?

Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Res tota, Torquate, non doctorum hominum, velle post mortem epulis celebrari memoriam sui nominis. Quamvis enim depravatae non sint, pravae tamen esse possunt. Vide ne ista sint Manliana vestra aut maiora etiam, si imperes quod facere non possim. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici.

Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Antiquorum autem sententiam Antiochus noster mihi videtur persequi diligentissime, quam eandem Aristoteli fuisse et Polemonis docet. Minime vero istorum quidem, inquit.

Vide igitur

ne non debeas verbis nostris uti, sententiis tuis. Vestri haec verecundius, illi fortasse constantius. Explanetur igitur. Atque his de rebus et splendida est eorum et illustris oratio. Non enim solum Torquatus dixit quid sentiret, sed etiam cur. Varietates autem iniurasque fortunae facile veteres philosophorum praeceptis instituta vita superabat.